* Verstandelijk Beperkt Ouderschap *

Welkom!

Deze club gaat over de voor- en nadelen van kinderen "krijgen" en opvoeden door mensen met een verstandelijke beperking of -handicap. En daaraan gekoppeld de gevolgen voor de kinderen van deze groep ouders. Zowel de positieve als de nadelige gevolgen. De club staat onder leiding van Brigitte. Dit is een open club. Iedereen is welkom om mee te komen praten over dit onderwerp.

Vlindertje

Deze club heeft een account waarop u een vrije donatie kunt doen. Interesse? Klik dan op de PayPal button hieronder. Bij voorbaat hartelijk dank.

Bezoek de grootste Newshitter op Twitter en volg ons.
Bij voorbaat hartelijk dank.
Uw Newshitterteam.

Opgroeien met zo'n ouder

Kind zijn, of op andere manier betrokkken zijn, bij een persoon met een verstandelijke handicap of -beperking kan veel problemen met zich meebrengen.

Kinderen van verstandelijk beperkte ouders kunnen zelf normaal begaafd zijn. Hierdoor kan er een situatie van onbegrip, afstand en frustatie tussen ouder en kind ontstaan. De ouder is vaak niet in staat het kind alles te geven wat een kind nodig heeft om tot een evenwichtige volwassene op te groeien. Ook al bedoeld de ouder het zelf nog zo goed en doet hij of zij erg zijn best een goede ouder te zijn; een ouder die verstandelijk zelf niet "volwassen" is kan onmogelijk een kind meegeven wat hij of zij zelf niet heeft.

Een kind heeft (basis)behoeften: zorg, liefde, respect, kind kunnen zijn, aanleren van vaardigheden op allerlei terreinen, enzovoorts. De ouder schiet daar vaak in tekort en kan op haar beurt zorg en aandacht vragen waar het kind vanwege zijn of haar eigen kind-zijn niet op is ingesteld. Het kind kan zich daardoor vaak onmachtig en schuldig voelen. Vaak zie je dat het kind z'n uiterste best gaat doen om de ouder tegemoet te komen in zijn of haar hulpvraag, waardoor de rollen als het ware omgedraaid worden en het kind voor de ouder gaat zorgen. Hierdoor ontstaat een zeer onnatuurlijke, ongezonde en ingewikkelde ouder-kind relatie die het kind in de meeste gevallen niet ten goede komt.

In zo'n verstoorde ouder-kind relatie kan het kind zich erg eenzaam voelen. Ze kan zich onbegrepen voelen in haar behoeften, verlangens, wensen, problemen, zorgen en alles wat er bij het leven van "normaal" kind-zijn komt kijken.

Ook als een kind volwassen geworden is kan het, naast de mogelijke gevolgen van de opvoeding, vaak nog tegen soortgelijke problemen oplopen. Het is mogelijk dat een kind later in de hulpverlening terecht komt met identiteitsproblematiek, onzekerheid, angsten of andere mogelijke gevolgen van de opvoeding. Maar dit is natuurlijk afhankelijk van de ernst van de verstandelijke beperking van de ouder enerzijds en de vermogens, flexibiliteit, en persoonlijkheid van het kind anderzijds.

© Brigitte

Aantal ouders en de sociale omgeving

Het aantal mensen met een verstandelijke handicap dat kinderen krijgt is laag, onder de 5%. Ouderschap komt bijna alleen voor mensen met een lichte of matige verstandelijke handicap. Volgens hulpverleners kan ongeveer een derde van de ouderschappen als 'goed genoeg' worden beschouwd, ongeveer een zesde als problematisch, en schiet in de overige gevallen de opvoeding echt tekort (ongeveer 55%).
 
De bereidheid om hulp te vragen en te accepteren is de meest voorkomende beschermende factor. De zwaarte van de handicap is een belangrijke factor, maar zeker niet doorslaggevend. Ook een niet-verstandelijk gehandicapte partner en het ontbreken van financiële problemen zijn belangrijk. De aanwezigheid van een sociaal netwerk is ook een belangrijke factor. Vaak gaat het daarbij om familie, buren en vrienden. Het isolement en het ontbreken van sociale steun zijn belangrijke negatieve factoren.